فکر کنم وقتی بدنیا میایم کوچیکترین کار قلب پمپاژِ خونِ،وقتی از آب و گل در میایم و میشیم آدم بزرگ بزرگترین کارش.
آدم بزرگا قلبشون فقط خونو میشناسه، آدم کوچیکا فقط احساس. زندگی این تغییرو ب وجود نمیاره، موجوده زنده ای بنامِ آدمیزاد این کارو با خودش میکنه،اولن که بی اعتقادی به ماورا معناش کشتنِ احساس و تغییر کاربریِ قلب نیست، دومن که نگاه انسان به انسانِ دیگر و زندگیِ جمعی باعث تعییر کاربریِ قلب میشه، قلبه با محبت میشه قلب خونخوارِ خون رسان.
برچسب: آدمیزاد,
نویسنده: بردیا اکبرینژاد