اولین پست در پنجره های 10

دلم پُر است، سرشار از افسرده، لبریز از گریه، حالِ منفی، بنویسم برای هیچکس، غیر قابل فهم، از تو1 دلخورم، تویی که قبل از زلزله میدانستی چه به روزم میاید و نخاستی در روند طبیعیه روزگار دست ببری، خراب شدم و دوباره ساختم، اما خراب شدم. از تو2 دلخورم که هزار بار راهه خودت را میروی و موجودات بدبخت زیر دستت راه له میکنی، مظلومانی که با عشق ظلم میکنی به سرنوشتشان، عاشقانه له میکنی، روزی آنها هم چون من خراب میشوند،کاش نشوند،شاید...دوباره بسازند.از تو3 دلخورم، معاشقه های کلامی ات یکجوری میکندم، یک جوره دلگیری، چقدر شبیه منی، درکت میکنم، اما من دیرتر وا میدم، واقعن؟ انقدر سری وا دادی؟ وا بده، دلم گرفت ولی اهمیت نمیدهم، به تو، خیلی سریع خواهی رفت، قول.
عاشق موسیقی، عاشق فوتبال، عاشق لذت، عاشق عشق، عاشق خودم.
برچسبها: ویندوز10, هوای گریه